In vrijwel elke crisis zien we hetzelfde patroon: onder hoge tijdsdruk moeten overheid en bedrijfsleven improviseren, met verhoogde risico’s voor kwaliteit, kosten, governance en reputatie. Ondanks goede intenties blijkt het in de praktijk lastig om snel de juiste mensen, middelen en besluitvorming te organiseren.

De kernvraag in deze sessie is daarom: hoe organiseren we niet alleen weerbaarheid, maar ook structurele paraatheid? Met andere woorden: hoe richten we onze gezamenlijke publieke en private capaciteit zo in dat deze direct inzetbaar is wanneer het écht nodig is? Aan de hand van praktijkvoorbeelden uit samenwerking met veiligheidsregio’s en waterschappen wordt het verschil zichtbaar tussen ad-hoc crisisrespons en vooraf georganiseerde paraatheid.
Deelnemers krijgen inzicht in:

• waarom we in crisissituaties steeds tegen dezelfde uitvoeringsproblemen aanlopen
• welke risico’s ontstaan door handelen onder tijdsdruk
• hoe vooraf afspraken maken over capaciteit, rollen en besluitvorming leidt tot sneller, gecontroleerder en effectiever handelen

De sessie laat zien dat het beschikken over materialen alleen niet voldoende is. Essentieel zijn ook: inzicht in beschikbare capaciteit, realistische scenario’s, gezamenlijke oefeningen en structurele publiek-private samenwerking in de ‘koude fase’.

Na deze sessie hebben deelnemers concrete handvatten om:

• eigen crisisplannen te toetsen op uitvoerbaarheid
• samenwerking met marktpartijen structureler te organiseren
• van ad-hoc improvisatie te bewegen naar gecontroleerde opschaling

De presentatie is relevant voor beleidsmakers, crisiscoördinatoren, veiligheidsregio’s, waterschappen, vitale sectoren en private organisaties die betrokken zijn bij crisisbeheersing en continuïteit.